Kobudo

Kobudo is een verzamelnaam van de klassieke wapenkunst van het Ryukyu-eiland Okinawa (sinds 1879 een eiland van  Japan).  Kobudo is als wapenkunst voortgekomen vanuit de de Aji (de adel). Technieken werden veelal overgenomen van Chinese handelsreizigers waaronder zich veel ex-dienstplichtigen en oorlogsveteranen van het Chinese keizerrijk bevonden. Zoals ook het Okinawaanse karate sterk is beïnvloed door het Chinese Wushu (Kung-Fu), zo geldt dus hetzelfde voor de Okinawaanse wapenkunst Kobudo. Lange tijd heeft men gedacht dat de Okinawaanse karateka in vroegere tijden met lege handen vochten, maar dit bleek historisch incorrect te zijn. 

Ook kwam karate niet van de boerenbevolking zoals lange tijd werd beweerd. Het waren de peichin (lijfwachten van de koning) die zowel het karate als het kobudo ontwikkelden en beoefenden. Doordat de Japanse Satasuma-clan de Okinawanen streng had verboden om wapens te dragen, trainden de peichin met werktuigen van boeren, vissers en molenaars.  Okinawa werd pas laat in de 19e eeuw bij Japan getrokken en vormde tot dan een geheel eigen koninkrijk. Enkele voorbeelden van Ryukyu Kobudowapens zijn de bo (180 cm lange stok), de sai (drietand waarvan de middelste tand langer is dan de twee andere, de nunchaku (twee stokken die door middel van een touw- of kettingverbinding aan elkaar verbonden zijn, de kama (een sikkelwapen dat doorgaans in paarvorm werd gebruikt), de tonfa  of tuifa (een 45 cm. lang stokwapen dat doorgaans in paarvorm wordt gebruikt), een jo (1.20 m. lange stok), een hanbo(1 m. lange stok), surujin (lang koord met twee gewichten aan het uiteinde), san setsu kon (driedelige staf met een kettingverbinding), jiffa (haarspelden), tinbé (schild), rochin(korte speer), tekko (boksbeugels), eku/kai (roeispaan)

Waarom trainen met wapens?

Evenals in de tijd van de peichin gelden vandaag de dag nog steeds zeer strenge wapenverboden. En maar goed ook. Ook in deze tijd horen we nog regelmatig schrikbarende verhalen over personen die door wapengeweld om het leven zijn gekomen. Om deze reden wordt het kobudo als verdedigingskunst vandaag de dag nog steeds in leven gehouden. Het zogenaamde “eerlijke gevecht” heeft namelijk nooit echt bestaan. Indien een man met een lengte van 2 meter en een gewicht van 120 kilo (persoon 1) het tegen een man opneemt die slechts 1.68 m. lang is en 68 kilo weegt (persoon 2), dan is alle eerlijkheid al bij voorbaat verdwenen. Dergelijke ongelijke gevechten worden van oudsher wel vaker beslist met wapens. Want wie is er nu werkelijk laf? Persoon 1 die persoon 2 moedwillig tot zijn slachtoffer wil maken? Of persoon 2 die zich ongevraagd en op alle mogelijke wijze tracht te verdedigen in een ongelijke strijd tegen persoon 1? Ieder mens heeft het volste recht om zichzelf en zijn naasten op iedere mogelijke manier te beschermen tegen geweld. Een training in kobudo leert de beoefenaars niet alleen om letterlijk alles in zijn omgeving als wapen te leren herkennen en gebruiken, maar het maakt hen ook minder angstig voor wapens die tegen hen worden gebruikt. Ook worden de reflexen van een persoon vele malen scherper, wordt de pijngrens aanzienlijk verhoogd en nemen inzichten in ongewapende technieken en tactieken enorm toe. Feitelijk gezien ligt een training met wapens in het verlengde van iedere serieuze beoefening van de krijgskunsten.

In onze club is het Kobudo een onderdeel van het ShorinRyu Karate. Het wordt enkel in aparte lessen getraind zodat enkel de leden die hier echt geïnteresseerd in zijn er zich kunnen in verdiepen. 

Deze lessen gaan door iedere donderdag in onze Dojo in Varsenare. Deze zijn gratis voor onze leden maar enkele toegankelijk vanaf 16 jaar of groene gordel karate. Iedere lid die aan deze lessen wil deelnemen dient dit eerst te bespreken met sensei Pieter en moet zelf de nodige wapens bekostigen. Momenteel is dit enkel nog de BO, TONFA en de SAI, die je via de club kan aankopen voor 85€.